Nail Kahveci’nin kaleminden..

Nadir Nehir…

Öncelikle mahallemizin, Hastane Mahallesi’nin; sonra Akyazı’nın ve Sakarya’nın gerçek bir delikanlısı, örnek bir beyefendisiydi.

Aynı zamanda çok yetenekli bir orta saha futbolcusuydu. Bugün Akyazı futbol tarihinin kuruluşundan günümüze kadar gelmiş en iyi 11’i kim tarafından oluşturulursa oluşturulsun, o kadroda Nadir Nehir’e mutlaka yer verilirdi. Çünkü o, sadece oynadığı futbolla değil, karakteriyle de iz bırakmış isimlerden biriydi.

İlk ve orta öğrenimini Akyazı’da tamamladıktan sonra üstün zekâsı ve çalışkanlığı onu İstanbul’daki köklü eğitim kurumlarından Kabataş Erkek Lisesi’ne taşıdı. Ardından eğitim hayatına İstanbul Teknik Üniversitesi’nde devam etti. Ancak ne kadar uzaklara giderse gitsin, doğup büyüdüğü topraklarla bağını hiçbir zaman koparmadı.

Üniversite yıllarında, özellikle 1975-1980 yılları arasında Akyazı’ya her gelişinde mutlaka bizim bakkal dükkânına uğrar, spor, sosyal olaylar ve siyaset üzerine uzun sohbetler ederdik. O günlerde ikimiz de futbol oynuyorduk. Kendisi Akyazı Akınspor’un, ben ise Akyazı Gençlikspor’un formasını giyiyordum. Sahada rakiptik ama dostluğumuz her zaman rekabetin önündeydi.

Yıllar sonra yollarımız bu kez eşi Hatice Nehir aracılığıyla yeniden kesişti. Arif Özdemir’in binasında yaklaşık yirmi yıl komşuluk yaptık. Biz market işletmeciliğiyle uğraşırken, Hatice Hanım da gelinlik dikimi ve terzilik yapıyordu. Komşuluk zamanla dostluğa, dostluk ise güçlü bir kardeşlik hukukuna dönüştü.

Son aylarda sağlığının ciddi şekilde bozulduğunu duyduğumda büyük üzüntü yaşamıştım. Kendisinin durumunu ortak dostumuz Hasan Kılıçkeser’den düzenli olarak takip ediyordum.

En son, kızının düğünü öncesinde Akyazı’da bulunamadığım için kardeşim Cemil Boztepe ile birlikte evlerine giderek hem Hatice Hanım’a hem de Nadir kardeşime iyi dileklerimizi iletmek istemiştik.

Doğrusunu söylemek gerekirse, kendisini beklediğimden çok daha iyi gördüm. Uzunca sohbet ettik. Yine eski günlere döndük, futbol yıllarını konuştuk, anıları tazeledik.

O sohbet sırasında yıllar önce Sakaryaspor’un profesyonel lig maçı öncesinde, Sakarya Atatürk Stadı’nda oynanan Akyazı Akınspor – Akyazı Gençlikspor derbisini hatırlattım. Bize attığı o muhteşem golü tekrar anlattığımda, yüzünde mahcup bir tebessüm belirmişti. Bir süre sessizce uzaklara baktı, ardından sadece gülümsedi. O anın anlamını bugün çok daha iyi anlıyorum.

Maçın son dakikalarında Cengiz Aydın’ın attığı golle karşılaşma 1-1 sona ermişti. Ama hafızalarda kalan sadece skor değildi; o günlerin dostluğu, kardeşliği ve futbol sevgisiydi.

O ziyaretin böylesine değerli bir hatıraya dönüşeceğini nereden bilebilirdik?

Meğer o güzel sohbet, bu fani dünyadaki son sohbetimizmiş...

Şimdi bir dostu, bir komşuyu, bir futbol emektarını ve her şeyden önce güzel bir insanı ebediyete uğurluyoruz.

Sevenlerimizi birer birer Darü’l-Bekâ’ya yolcu ettiğimiz şu günlerde, Nadir Nehir’in ardından duyduğumuz hüznü tarif etmek gerçekten zor.

Başta kıymetli eşi Hatice Hanım olmak üzere ailesine, yakınlarına, dostlarına ve tüm sevenlerine sabır ve başsağlığı diliyorum.

Rabbim merhum Nadir Nehir’e rahmetiyle muamele eylesin.

Allah rahmet eylesin. Mekânı cennet, makamı âli olsun.

Geride bıraktığı güzel hatıralar ise onu tanıyanların gönlünde yaşamaya devam edecektir.

Ruhu şad olsun Nadir kardeşim... Seni unutmayacağız.