Dünya üzerinde en değerli canlı varlık olarak bildiğimiz insanlar almış başını  gidiyor, nereye mi?

Kötülüklerin, çirkinliklerin, vurdumduymazlığın, bencilliğin u ç noktasına doğru yol almış gidiyor .

Ama ben bunu kabul etmek istemiyorum. Dünyevi değerler üzerine ve bireysel çıkarlar üzerine kurulmuş yaşam tarzını benimsemek istemiyorum. Sürekli güçlü olan güçsüz olanı neden eziyor diye soruyorum.

Bu çarpık düzene dur diyebilecek medeni birikimi, manevi cesareti olan güç odakları hiç kimse yok mu, diye bazen kendime bu ve benzeri soruları soruyorum.. Ardından derin, derin düşüncelere dalıyorum. Dünya düzeni dedikleri bu olması gerek herhalde diyorum. Hani her insanın sıklıkla olmasa bile zaman zaman zor anları olur ya, bu zor an sırasında denir ya..

" NE YAPALIM HAYIRLISI OLSUN"

Bu durum aslında biz insanoğlunun bir acizlik, bir zafiyet anıdır. O sıkıntılı an için( var olan gerçek sorunlar karşısında) insan olmanın bizlere salamış olduğu değerlere sahip çıkıp uygulama alanı yaratsak buz dağları gibi gözüken sorunlarımız inanın çok çabuk eriyecek, hatta sel olup yolumuzu dahi açacaktır.

Derin edebi duygularin disina cikip yalin cùmlelerle anlatmak gerekir ise; insanlara has acima, sevme, koruma, saygi duyma, hissetme ve daha bircok biz insanlarda var olan duygularimizi yerli yerinde kullanmamiz gerekir.

Bizden yasli insanlar yani dedelerimiz,ninelerimiz kendinden yasca kùcùk insanlara gecmise yônelik yasamis olduklari anilarini anlatirken cok gercekci ve  icten bir tavir takinirlar, anlatirlarken sanki o anilarini tekrar yasarlarmis gibi cok samimi duygular icinde bulunurlar yani insani duygulari her an dinleyini tarafindan farkedilebilir.Ya simdi varmi ôyle samimi ve icten duygular? bence yok, samimi  duygularin olusmasi icin gerekli , duyarli insanlik ortami yok ne yazik ki.

Su anki toplumumuzun benimsedigi lider insan kimligini su sekilde  tanimlayabilecegimi dùsùnùyorum.

Kimin cüzdani kabarik ise;

o vicdanli,
o hakli ,
o mantikli,
o duyarli,
o iyilik sever
o hatasiz

Aci ama su anki toplum yapimiz inanin durum itibari ile aynen ôyle, size toplum ùzerinde kendi gôzlerinizle sahit olmaniz icin bir hatirlatma yapip bu hatirlatmaya dikkat etmenizi rica ediyorum.

Kahve ortaminda oturan yirmi ya da otuz kisi dùsùnùn ,bu ortama disardan tanimadiklari iki kisiyi gônderin ama bu kiselerin biri siradan bir giysi ile digeri cok sik bir giysi ile bu ortama girsin ve sizlerde bir kenarda bu kisilerin iceri girdikten sonra gôrecekleri ilgiyi hep birlikte gôzetleyin .

İnanin sik giyimli insan bùyùk bir ilgi gôrecektir,siradan giyimli insan ise pek ilgi gôrmeyecektir. Cùnkù toplumumuzda hakim olan maddiyati benimseme , maneviyati hice sayma aliskanligi  cok bariz bir sekilde gôrùlmektedir, ben birey olarak bu davranisi benimsemiyorum ve kiniyorum neden insan oglunun kendi icadi olan,arac olarak kullanilan paranin gùcù dùnya nin en degerli canli varligi olan insanliga zulum araci olarak kullaniliyor ? bùtùn insanliga bu soruyu soruyorum.

Diyorum ki;

İnsan ne kadar zengin gùclu, saglikli bir vucuda sahip olursa olsun,güzel ve çekici giyim, kusamla donatilirsa donatilsin, bütün bunlar kisiyi degerli kilmaz. Kisiyi degerli kilan güzel ahlâki, becerisi, üretkenligi, bilgisi ve çaliskanligidir.
 
Cùzdan dolulugu ile vicdani degerleri hic bir kimse kazanamaz hey! insanlik diye bagirmak geliyor icimden hani derler ya "KEFENiN  CEBi  YOK Ki, BU DùNYA DA SAHIP OLDUGUN MAL VARLIGINI ÖBùR DùNYA YA GÖTùRESiN" evet ekonomik birikimlerimiz ôldùkten sonra bizlere  arti bir sevap kazandirmayacak  hepsi bu dùnya ùzerinde kalacak ama kazanmis oldugumuz iyi niyetli dualar bizlere rehberlik edecek onun icin gelin insani degerlerimizi hic bir zaman madii kazanimlar ugruna birakmayalim, gelin insanoglundan baska hicbir canlinin sahip olamadigi sevmek, sevilmek , saymak, sayilmak duygularini kaybetmeyelim, bùtùn benligimiz ile bu degerlere sahip cikalim.

Su cùmleyi her birey sôyleyebilmeli; ben insani deger ve yargilarimi dùnya ùzerinde hic bir ekonomik gùc ile  degismem. iste o zaman toplum olarak her alanda daha ùst bir seviye yakalamis oluruz.

İnsanlik yasayisini kolaylastirmak icin olusturdugu ortak yasam kural ve kaidelerini bireysel cikarciliga dônùstùrmeden toplum yararina kullanmasini bilmeli, bunun aksi olan bir dùsùsnceyi benimsedigimiz takdirde  ise asagladigimiz diger canlilardan bir farkimiz kalmaz. 
 
Sevgili okurlar sizlere insani degerlerin en ùst seviyede yasandigi bir insanlik ortaminda , hayattan keyif alarak yasamanizi   tavsiye eder ,gùnlùk ve calisma hayatinizda basarilar dilerim.
 
Muammer Eroglu
Not:Bùtùn  duygu  ve gôrùslerinize acigim.
muammer.eroglu@hotmail.com