24 yıl sonra yeniden Dünya Kupası sahnesine çıkan Türkiye, milyonların umutlarını daha ilk maçta büyük ölçüde gölgeledi.

Avustralya karşısında alınan 2-0'lık yenilgi sadece bir skor değildir. Asıl düşündürücü olan, sahada ortaya konulan futbolun Dünya Kupası seviyesinden çok uzak olmasıdır.

Sabahın erken saatlerinde ekran başına geçen milyonlarca vatandaş, yıldızlarla dolu kadromuzun rakibi karşısında üstünlük kurmasını bekliyordu. Ancak sahada gördüğümüz şey; mücadele gücü düşük, organizasyondan yoksun, üretkenlikten uzak ve ne yapmak istediği belli olmayan bir takım görüntüsüydü.

İnsan sormadan edemiyor:Avrupa'nın en büyük kulüplerinde forma giyen futbolcularımız varsa, neden sahada bunu göremiyoruz?

Hakan Çalhanoğlu, Arda Güler, Kenan Yıldız ve diğerleri bireysel olarak büyük yetenekler olabilir. Ancak futbol artık yıldız isimlerle değil, takım olabilenlerle kazanılıyor. Avustralya bunu yaptı, biz ise sadece izledik.

Rakibimiz bizden daha kaliteli değildi. Daha teknik de değildi. Ama daha disiplinliydi, daha istekliydi ve ne oynadığını biliyordu. İşte farkı yaratan da bu oldu.

Dış basının attığı manşetler acı ama gerçekleri yansıtıyor: "Türkiye, Avustralya duvarına çarptı. "Evet, çarptık.

Çünkü sahada planımız yoktu.Çünkü rakibin fiziksel gücüne cevap veremedik.

Çünkü hücumda üretken olamadık.

Çünkü savunmada ciddi hatalar yaptık.

Ve en önemlisi; Dünya Kupası'nın ruhuna uygun bir reaksiyon gösteremedik.

Ancak turnuvalar ilk maçta kazanılmadığı gibi ilk maçta da kaybedilmez.

Şimdi önemli olan hataları görmezden gelmek değil, cesaretle yüzleşmektir.

Teknik heyet de futbolcular da bu mağlubiyetin sorumluluğunu almalı ve Paraguay karşısında bambaşka bir karakter ortaya koymalıdır.

Çünkü artık mazeret zamanı değil.

Artık ayağa kalkma zamanı.

Dünya Kupası'nda olmak bir başarıdır.

Ama orada mücadele etmek, karakter koymak ve ülkeni en iyi şekilde temsil etmek çok daha büyük bir sorumluluktur.

Milletin beklentisi galibiyetten önce mücadeledir.

Avustralya karşısında kaybetmiş olabiliriz.

Ancak asıl tehlike, bu mağlubiyetten ders çıkaramamak olacaktır.