- Salih Altınışık

Bir millet önce dilini kaybeder, sonra hafızasını, en sonunda ise geleceğini.

Bugün Avrupa’daki Türk toplumunun önündeki en büyük tehlike ekonomik değildir. Çünkü artık fabrikalarda sadece alın teri döken bir nesilden değil; doktor, mühendis, akademisyen, iş insanı ve siyasetçi yetiştiren güçlü bir toplumdan söz ediyoruz. Asıl mesele; bu yükselişin yanında milli kimliğin aynı güçle korunup korunamayacağıdır.

Avrupa’ya gelen birinci nesil çok ağır şartlarda yaşadı. Gurbet elde dışlandı, küçümsendi, zor işlerde çalıştı. Ama bütün zorluklara rağmen çocuklarını ayakta tutmayı başardı. Camiler kuruldu, dernekler açıldı, kültür yaşatıldı. O nesil belki çok eğitimli değildi ama kökünün kıymetini biliyordu.

Bugün ise başka bir tehlikeyle karşı karşıyayız. Sessiz ve yavaş ilerleyen bir kimlik erozyonu.

Gençler artık Türkçe konuşmakta zorlanıyor. Tarihini tanımayan, kültürünü yeterince bilmeyen bir nesil büyüyor. Aile bağları zayıflıyor. Sosyal medya kültürü, bireyselleşme ve hızlı tüketim anlayışı gençleri kendi köklerinden uzaklaştırıyor.

Elbette Avrupa’da yaşamak suç değildir. Farklı kültürlerle iç içe olmak da zenginliktir. Ancak mesele şudur; insan yaşadığı ülkeye uyum sağlayabilir ama kendi kimliğini kaybetmeden.

Çünkü kökünü kaybeden toplumlar zamanla yönünü de kaybeder.

Bugün Avrupa’daki Türk toplumunun artık yeni bir hedefe ihtiyacı vardır. Sadece ekonomik başarı yetmez. Kültürel ve milli bilinç de aynı şekilde güçlenmelidir.

Dernekler artık sadece çay içilen yerler olmaktan çıkmalıdır. Gençlere hitap eden projeler üretilmelidir. Kültür, sanat, tarih ve dil çalışmaları artırılmalıdır. Gençlerin siyasette, akademide ve sosyal hayatta daha aktif olması desteklenmelidir.

Özellikle Türkçe konusu hayati önemdedir. Çünkü dil sadece konuşma aracı değildir; bir milletin hafızasıdır. Dil giderse, kültür de gider.

Avrupa’daki Türk gençliği büyük bir potansiyele sahiptir. İki kültürü bilen, dünyayı tanıyan, eğitimli bir nesil geliyor. Eğer bu nesil milli kimliğiyle birlikte yetişirse, Avrupa’daki Türk toplumu geleceğin en güçlü topluluklarından biri olacaktır.

Ama kendi tarihini unutan bir gençlik yetişirse; ekonomik başarılar bile zamanla anlamını kaybeder.

Unutulmamalıdır ki; kimliğini koruyan milletler ayakta kalır. Kökünü unutanlar ise başka toplumların gölgesinde yaşamaya mahkûm olur.