• - Selahattin Koçak yazdı.

Bu geceki Fenerbahçe-OH Leuven kadın futbol maçından sonra çok kızgınım.

Tam 17 yıl Futbol Federasyonlarında çalıştım. Çocuklara ve yetişkinlere fair play'i, sportmenliği ve rakibe saygıyı öğretmek için yıllarca emek verdik. Fakat bu gece gördüğüm tablo karşısında gerçekten söyleyecek söz bulmakta zorlanıyorum.

Yazıklar olsun!

Çoluk çocuk, kadın ve ailelerin bulunduğu bir ortamda “Fenerbahçeliyim” deyip iki dakika sonra ana avrat dümdüz küfür edenlere yazıklar olsun.

“Ananı…” diye başlayıp tribünü adeta lağım çukuruna çevirenlere yazıklar olsun. Çocuğu kucağında, ailesi yanında; ağzından çıkan küfürlerin haddi hesabı yok.

Oğlum, sen maça mı geldin, yoksa savaşmaya mı?

Bir de aynı o pis ağızla “Allahu Ekber” diyorsun kardeşim. Önce ana avrat sövüyorsun, sonra Kur’an-ı Kerim okuyorsun. Bu nasıl bir anlayış?

Yetmiyor; camı, şişeyi, eline ne geçiyorsa sahaya fırlatıyorsun.

Sonra da “Ben Fenerbahçeliyim” diyorsun.

Yok kardeşim!

Sen Fenerbahçeli değilsin. Taraftar hiç değilsin. Sen tribünlerin başına bela olmuşsun.

Taraftarlık, takımını desteklemektir. Sportmenlik ise rakibine, hakeme ve futbolcuya insan gibi davranabilmektir.

Çocuğunun yanında küfür kıyamet koparmak, sahaya şişe atmak, tribünü savaş alanına çevirmek Fenerbahçelilik değildir.

Bu taraftarlık değil.

Bu sportmenlik değil.

Bu din hiç değil.

Bu düpedüz rezalet!

Ve şunu da açıkça söyleyeyim:

Her kim bu magandaları, insanlıktan uzaklaşıp körü körüne hayranlığı seçmiş bu tipleri “Şuracıkta tık!” diyecek kadar savunuyorsa, size de onların o pis tezahüratlarıyla güle güle!

Benim kültürümde buna yer yok. Benim dünyamda buna yer yok.

Ayrı bir not:

O megafonların başındaki insanların hiçbiri, ama hiçbiri maça bakmadı bile. Durmadan küfür ettiler. Sanki başka Türkçe bilmiyorlar.

Bugün, ömrümde görmediğim kadar pislik, kabalık ve rezalet bir tabloya şahit oldum.

Fenerbahçeli olmak başka bir şeydir.

Taraftar olmak başka bir şeydir.

İnsan olmak ise hepsinden önce gelir.

Bunu sakın aklınızdan çıkarmayın.