Yıllardır Avrupa'da yaşıyorum. Memleket hasretiyle her fırsatta Türkiye'ye gelmeye çalışıyorum. Ancak bu gelişimde karşılaştığım manzara beni gerçekten derinden üzdü.

Hayat pahalılığı insanları bunaltmış. Ekonomik belirsizlik ve istikrarsızlık toplumun her kesiminde hissediliyor. En acı olan ise güven duygusunun giderek kaybolması.

Bazı yerlerde fiyatlar neredeyse dakikalar içinde değişiyor. Bir ürünün etiketiyle kasadaki fiyatı birbirini tutmuyor. Dürüst çalışan esnafı tenzih ederek söylüyorum; fırsatçılığı meslek hâline getirenlerin sayısı azımsanmayacak kadar fazla.

Altınoluk'ta yaşadığım küçük bir olay bunun en çarpıcı örneklerinden biri oldu. Bir çocuk kitabının fiyatını sordum, 60 TL denildi. Yaklaşık 15-20 dakika sonra geri dönüp almak istediğimde bu kez aynı kitaba 125 TL istendi. "Biraz önce 60 TL demiştiniz." dediğimde ise sadece yüzüme bakıldı ve "125 TL" cevabı tekrarlandı. İnsan ister istemez, "Bu ülkede güven duygusu nereye gitti?" diye soruyor.

Sadece ekonomi değil, çevre bilinci konusunda da ciddi sorunlar var. Doğasıyla övündüğümüz güzelim sahiller kirletiliyor. Çevreyi korumak yerine kirletmek adeta normalleşmiş durumda.

Sahillerin işgal edilmesi ayrı bir sorun. Vatandaş denize ulaşmakta zorlanırken, yetkililerin sessiz kalması düşündürücü.

Sağlık sisteminde yaşanan yoğunluk ise insanların endişesini artırıyor. Hastanelerde uzun bekleyişler, randevu sıkıntıları ve sağlık hizmetlerine erişimde yaşanan sorunlar vatandaşın günlük hayatını doğrudan etkiliyor.

Türkiye çok güzel bir ülke. Eşi benzeri olmayan doğal güzelliklere, güçlü bir kültüre ve çalışkan insanlara sahip. Ancak bu güzellikleri koruyabilmek için dürüstlüğe, adalete, denetime, çevre bilincine ve toplumsal ahlaka her zamankinden daha fazla ihtiyaç var.

Çünkü bir ülkeyi ayakta tutan en güçlü olgu güven, vicdan ve adalet duygusudur.

Lütfen biraz dürüst ve vicdanlı olun.

Zeki Yalçın/Altınoluk