Bir varmış bir yokmuş dercesine bir yolculuğa çıktık. Geçen yıl 4 mevsimi ele alıp bu yıl, çok daha farklı bir hikaye yazmaya karar verdik.

Yazdık derken, aslında daha çok, ördük, işledik, kesip biçtik. Sonunda bir defile ile noktayı koyduk.

Hikayemiz şöyle başlıyor...

Bir giysi bazen yalnızca bir giysi değildir.

Bir babanın kokusunu, bir eşin hatırasını, bir oğlun çocukluğunu ya da bir dostluğun izini taşır.

MoMu (Anvers moda müzesi) 2026 projemizde, kadınlardan hayatlarındaki erkeklere ait bir giysiyi alıp onu kendi hikâyelerine dönüştürmelerini istedik. Gömlekler, ceketler, kravatlar ve pantolonlar, hepsi kadınların ellerinde yeniden biçimlendi, geçmişten geleceğe uzanan yeni bir dile dönüştü.

Bu fikir, müze salonlarında karşılaştığımız eski kadın portreleriyle başladı bir nevi. Tablolardaki kadınlar çoğu zaman evlerinin içinde, perdelerle ve duvarlarla bütünleşmiş, adeta mekânın bir parçası hâline gelmişti.

Bugünün kadını o odalardan çıkmıştı. Fakat bu kez başka bir dünyanın içinde kendini kaybetme riski vardı.

Biz ise kadını yeniden merkeze almak istedik.

Erkeğin izini silmeden, kadının kendi kimliğini görünür kılarak…

Geçmişten gelen kıyafetleri Türk motifleri, el işleri ve çağdaş dokunuşlarla yeniden yorumladık. Her parça bir anının, bir ilişkinin ve bir dönüşümün taşıyıcısı oldu sonunda.

Benim tasarımımda da bu hikâye damadın pembe bir gömleğinin bana bir elbiseye ve kırmızı bir ceketin sahne kıyafetine dönüşmesiyle hayat buldu. Brüksel’in sevilen isimlerinden Ali Bağseven’in sahneyle özdeşleşen kırmızı ceketi, Ülkü Dursun için yeniden tasarlandı. Siyah dantel, kadife ve kravatın birleşimiyle erkek giysisi, kadın bedeninde bambaşka bir kimliğe kavuştu.

Katılımcı kadınlar kendi yaratıcılıklarını kullanarak, takım elbise, iş tulumu, pardesü gibi oarçalardan yola çıkarak çok farklı sonuçlar elde ettiler.

Belki de bütün bu projenin özeti tek bir cümlede saklıydı, "her kadın kendi hikâyesini yarattı..." gibi.

Anıları sakladık, gelenekleri yeniden yaşattık ve geçmişten gelen parçaları geleceğin tasarımına dönüştürdük.

Çünkü bazen yeniden doğmak için yeni bir şey yaratmak gerekmez.

Elimizdeki hikâyeye başka bir gözle bakmak yeterlidir.

Nerkiz ŞAHİN